วิธีฝึกใจให้ห่างไกลความเครียด

ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา เป็นยุคแห่งความเร่งรีบและแข่งขัน คนที่ทำธุรกิจต้องก้าวไปข้างหน้า อยู่นิ่งกับที่ไม่ได้ คนที่เป็นลูกจ้าง ก็ต้องเร่งทำงานตามที่เจ้านายสั่ง เพื่อการขับเคลื่อนองค์กรให้รุดหน้าอย่างรวดเร็ว ทำให้คนส่วนใหญ่ประสบปัญหาความเครียดสะสมและส่งผลต่อสุขภาพในระยะยาวมากขึ้น การฝึกใจให้สามารถรับมือกับความเครียด จะเป็นภูมิคุ้มกันให้สามารถรับมือกับปัญหาในแต่ละวันได้ดีขึ้น

เราจึงขอเสนอ 5 วิธีฝึกใจให้ห่างไกลความเครียด เพื่อให้ทุกคนสามารถนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้

1. รู้สึกขอบคุณที่ปัญหาทำให้เราเติบโต

คนที่ไม่เคยเผชิญปัญหา ก็เท่ากับไม่มีบททดสอบความแกร่งเข้ามาในชีวิต จะทำให้วันหน้าไม่สามารถแก้ไขปัญหาใหญ่ ๆ ได้ การบอกตัวเองว่า “ขอบคุณ” ที่มีเรื่องให้คิดให้แก้ไขปัญหาอยู่เรื่อย ๆ ทำให้สมองไม่เสื่อมเร็ว และทำให้เรามีปฏิภาณไหวพริบที่ดีขึ้น พร้อมรับมือกับปัญหาใหญ่ ๆ ที่จะตามมาข้างหน้าได้เป็นอย่างดี เมื่อมีภาระหน้าที่ตำแหน่งการงาน หรือธุรกิจขยายตัวขึ้น

2. มองโลกแง่ดี

การมีทัศนคติดีกับชีวิต เป็นวิธีคิดที่ทำให้คนเรารอดชีวิตจากเหตุภัยร้ายแรงต่าง ๆ ได้ ในภาวะวิกฤตต่าง ๆ การมองชีวิตว่ายังมีความหวังรออยู่ข้างหน้าเสมอ จะช่วยให้คลายความเครียดในปัจจุบันลงและจะปรากฏทางออกให้ปัญหาได้เสมอ

3. ปล่อยวางความกลัว

คนที่เครียดมาก ๆ มักรู้สึกว่าเรื่องที่เผชิญอยู่เป็นเรื่องใหญ่กว่าความเป็นจริงและมีความกลัวซ่อนเร้นอยู่ เช่น กลัวเจ้านายดุว่าเมื่อมีความผิดพลาด กลัวธุรกิจเสียหาย ฯลฯ ทำให้ความคิดเกิดการตีบตันมากยิ่งขึ้น ต้องวางความกลัวเหล่านี้ลง บางครั้งการคิดว่า “อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด” “มีอะไรก็ต้องแก้ไขไปตามโจทย์ของชีวิต” จะทำให้รู้สึกสบายขึ้น เป็นวิธีฝึกใจของคนที่เหมาะกับยุคสมัยปัจจุบันอย่างยิ่ง

5 วิธีฝึกใจไม่ให้เครียด

4. ทำแค่ปัจจุบันให้ดีที่สุด

การปล่อยให้ “การกระทำ”เป็นเรื่องของเรา ส่วน “ผล” ของการกระทำ หรือ “ผลของกรรม” เป็นเรื่องของอนาคต เป็นสิ่งที่ใช้ได้ดี โดยเฉพาะผู้ที่มีความเครียดคู่กับความวิตกกังวลอย่างมาก หรือมีอาการแพนิคสูง

5. พอใจกับการรักษาสมดุลชีวิต

การทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดและรักษาสมดุลของชีวิตให้ดี ทั้งการทำงาน การเรียน ความสัมพันธ์ภายในครอบครัวและเพื่อนร่วมงาน มีความหมายกับชีวิตในระยะยาว ไม่น้อยไปกว่าการสำเร็จในโปรเจคหนึ่ง ๆ ในระยะสั้น ๆ

การจัดการความเครียด รักษาสมดุลและการแก้ปัญหาในการใช้ชีวิต เปรียบได้กับการวิ่งระยะสั้นกับการวิ่งมาราธอน คุณไม่สามารถสับขาให้เร็วจี๋ หักโหม จนร่างกายทรุดโทรมไปตลอดความยาว 42.195 กิโลเมตร การวิ่งยาว ๆ อย่างประสบความสำเร็จและไม่บาดเจ็บ คุณต้องค่อย ๆ เสริมสร้างความแข็งแกร่ง แล้วไปอย่างรักษาจังหวะ มีช่วงเร่ง มีช่วงผ่อนที่เหมาะสม ฉันใดก็ฉันนั้น ฯ การฝึกใจให้มีความแกร่งในการรับมือกับปัญหา ก็ต้องใช้การสั่งสมชั่วโมงบินและต้องมีความอดทนเช่นกัน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *